Als iemand mij tien jaar geleden gezegd zou hebben dat ik twee boeken zou gaan schrijven, zou ik daar eens hartelijk om gelachen hebben. Mijn leven tot nu toe heeft echter veel uitdagingen gekend, die me op latere leeftijd hebben geïnspireerd om toch te gaan schrijven.
Ik heb me als kind nooit echt thuis gevoeld op deze bizarre wereld en leefde op mijn eigen kleine eilandje. Ik vond en vind nog steeds de ultieme veiligheid in mijn eigen bezieling: een baken van rust, balans en oprechte gepaste liefde naar medemensen.
Dertig jaar in de zorg
Door mijn dertig jaar lange betrokkenheid bij de primaire zorgprocessen bij jeugd en jongeren, weet ik precies wat een kind voelt wanneer het in nood is — wanneer 'anderen' ongevraagd en met geweld inbreuk maken op hun authenticiteit, en het grove onrecht wat daar elke dag opnieuw uit kan voortvloeien.
De HBO-V opleiding was daarbij mijn beste keuze ooit. Het methodisch verpleegkundig proces gaf mij de juiste handvatten om mijn bezieling vorm te geven. Met die vormgeving hebben met name jeugd en jongeren hun voordeel mee kunnen doen — totdat onze eigen overheid daar een stokje voor heeft gestoken.
Er zijn criminelen op mijn pad geweest die mij en mijn gezin met de dood hebben bedreigd vanwege de bezieling die ik in mijn zorg leverde. Het waren juist de jongeren die me altijd beschermd hebben.
Criminelen verdienen heel veel geld aan jeugd en jongeren. En dat wordt — bewust en onbewust — door ambtenaren bij de overheid georganiseerd en in stand gehouden. Ik heb zoveel tegenwerking gehad als verpleegkundige, dat ik nog wel tien boeken daarover zou kunnen schrijven.
Een rode draad
Het in toenemende mate ontbreken van menselijke bezieling heeft als een rode draad door mijn carrière gelopen — en de slachtoffers waren steeds de jeugd en de jongeren. Mijn boeken bevatten dan ook een belangrijke boodschap aan het Collectief van de Mensheid:
"We zijn totaal vervreemd geraakt van onze eigen bezieling. Want een bezield weldenkend mens zou een kind nooit kwaad doen."
Vervreemding van de Bron
Om de weg terug van hoofd naar hart inzichtelijk te maken, ben ik in samenwerking met NANDA Nederland een nieuwe verpleegkundige diagnose aan het ontwikkelen: 'Vervreemding van de Bron'. Een handleiding om weer zelf te leren denken, voelen en onderscheiden — en de vele programmeringen die voortkomen uit verborgen agenda's liefdevol los te laten.
* NANDA is een classificatiesysteem voor verpleegkundige diagnostiek.
"Volgens de Kosmische Wet van Liefde verliest een beschaving haar ziel,
wanneer zij haar kinderen niet beschermt."